Lange rechte wegen met goed wegdek.
Boompjes groeien op tientallen jaren oude termietenheuvels.
Zelfs in Botswana noemen ze dit Pumba.
Het half uurtje dat we hebben om tassen en koffers in orde te maken en ons om te kleden voordat we naar het vliegveld worden gebracht blijken ineens maar vijf minuten te zijn. Dus snel een andere broek aan, alles uit losse tassen in de koffers gepropt en weg....
Nu maar hopen dat er geen koffer hoeft te worden geopend op het vliegveld.
Om twee uur zijn we op het vliegveld terwijl onze vlucht voor half zes gepland staat. We checken eerst snel in, zodat we de koffers kwijt kunnen en zijn snel door de douane. Nu maar wachten tot het tijd is.
Op het vliegveld nemen we nog wat te eten en te drinken waarna we de laatste Namibische dollars omwisselen voor Euro's en wachten tot we vertrekken. Door een kleine storing in het vliegtuig vertrekken we met een beetje vertraging. De crew komt om reden van de storing ook pas later aan op het vliegveld wat bij veel passagiers het idee opwekt dat hun late komst de reden voor de vertraging is. Een sarcastisch applaus is het gevolg.
Bij het boarden moet iedereen weer in een rij gaan staan, mannen en vrouwen gescheiden, voor een bodycheck en een nauwkeurige controle van alle tassen. Nederland heeft geklaagt over de gebrekkige en nalatige controle op het vliegveld van Windhoek en dit is het gevolg. Net als ik aan de beurt voor het oponthoud stoppen ze met de extra controle en kan iedereen zo doorlopen en aan boord van het vliegtuig gaan.
Net als op de heenvlucht maken we een tussenstop in Luanda, de hoofdstad van Angola, maar nu stappen er uitsluitend mensen in. De stop duurt alles bij elkaar een uur. Europa wil niet dat er muggen meeliften vanuit Angola dus lopen ze vlak voor vertrek met spuitbussen door de cabine. Er is gezegd dat de spray die verspreid wordt aan alle medische voorwaarden voldoet, maar we hebben onze twijfels.
We hebben nog ruim acht uur te gaan, het is ver na middernacht dus misschien kunnen we wat slapen.
