• reisdag
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • Home
  • Reisroute
  • Dierenwereld
  • Vogels
  • Contact








Dag 11, Etosha, van Okaukuejo naar Halali.

We hebben heerlijk geslapen. Schijnbaar zijn we inmiddels helemaal gewend aan de kleine smalle tent met het dunne matrasje. Alleen een sanitaire stop halverwege de nacht is een beetje een gedoe. Om half negen vertrekken we maar voordat we de poort van Okoukuejo uit rijden gaan we eerst tanken. De tank is bijna vol als de pompbediende zegt: "sorry, hij is leeg". De benzine is op. Jammer voor iedereen die na ons komt, maar we zijn gewaarschuwd dat zoiets in Namibie kan gebeuren.
Onze volgende stop is Halali Campsite, een rit van zo'n 70 kilometer rechtstreeks maar wij zullen er wel een hele dag over doen.


De route die we uitgestippeld hebben tussen Okaukuejo en Halali bestaat grotendeels uit hele slechte wegen. We rijden heel rustig maar hierdoor zien we misschien wel zo veel.
We zijn amper een half uurtje onderweg als we twee wagens langs de kant van de weg zien staan. De inzittenden kijken naar het kadaver van een olifant zo'n 40 meter verderop. Wij vragen ons af wat er te zien is, wij zien niets. Plotseling zien we het kadaver bewegen en niet veel later komt er een hyena uit te voorschijn.
Was ons geduld al beloond, een moment later zien we hoe sterk deze dieren zijn als we getuige zijn hoe de hyena het hele kadaver omkeert. Wat een kracht.

Rond het middaguur staan we met een paar wagens op een smalle weg midden tussen een familie olifanten die steeds dichterbij komen. De vrouw in de wagen voor ons zit niet meer op haar gemak en beweegt haar man om weg te rijden waardoor wij het voorste voertuig worden. Eén van de grootste olifanten vindt schijnbaar dat wij te dichtbij zijn en komt boos op ons af. Hoogste tijd om ook weg te rijden en gelukkig is het starten en optrekken van de wagen alleen al voldoende voor het enorme dier om de agressie te stoppen. Dit is voor ons een hele nieuwe en best wel spannende ervaring.

naam
Hij komt nu toch wel heel dicht bij.
naam
Mannetje en vrouwtje kudu in een waterplas.
naam
Een kudde gnoes met de zoutvlakte op de achtergrond.

We hebben een route gepland waarbij we langs zoveel mogelijk waterplassen komen. Bijna de helft hiervan staat helaas droog en is verlaten maar bij alle anderen plassen is het druk met dieren die wat komen drinken. Op een grote open vlakte tussen twee drinkplaatsen zijn we getuige van een heel komisch tafereel. Een jakhals loopt zich rot achter een patrijs aan. We denken dat we getuige worden van een 'kill', maar uiteindelijk wint de patrijs het door snelheid en uithoudingsvermogen. Geweldig om te zien en genieten als vogelliefhebber.

Korte tijd later zien we enkele wagens staan aan de rand van een grote grasvlakte en dan is er meestal wel iets te zien. We gaan tussen de andere wagens staan en via de open raampjes krijgen we te horen dat er een luipaard in het gras voor ons ligt. Wel op grote afstand, maar toch, een kans die je niet voorbij moet laten gaan. Niet veel later blijkt het een leeuwin te zijn die alleen een paar keer kort te zien is als ze met haar kop boven het gras uitkomt.
Voor ons is het een 'wake-up call'. De afgelopen dagen zochten we zo'n kaal stuk landschap op om, tegen de regels in, even naast de auto veilig een plasje te kunnen doen. Zo veilig blijkt een kale vlakte dus toch niet te zijn!


Rond vier uur komen we in Halali aan waar we een leuke plek krijgen toegewezen, dicht bij de waterbron. Nadat in recordtijd de tent is opgezet nemen we alle tijd om een waslijntje te spannen en het hoogstnodige te wassen en op te hangen. Na het eten en een kopje koffie lopen we naar de verlichte waterplas waar we toch lang blijven hangen. Er gebeurt ook zo veel. Er komen veel olifanten langs om te drinken, maar ook een paar hyena's, verschillende neushoorns, enkele bokkies, jakhalzen en zelfs een brutaal konijntje dat zich tussen die grote dieren waagt.
Tegen tienen lopen we terug naar onze tent waar we, voor ons gevoel heel laat, ons bed in duiken.





copyright: 2019 - namibie.gradstaat.nl