Vandaag gaan we naar Namutoni, op papier weer een rit van 70 km waar nog geen twee uur voor staat. Maar we kennen onszelf en beginnen de dag met een route uitstippelen. Natuurlijk weer een enorme omweg maar ook weer een dag vol natuur. De wegen die we vandaag uitgezocht hebben blijken wel hele slechte wegen te zijn en onze wagen krijgt flink 'op zijn donder'. Het is voor ons allebei goed opletten op gaten in de weg en het aan de linkerkant van de weg blijven rijden is ook onmogelijk. Hier en daar is het gewoon een goed pad kiezen.
Door afwisselend links en rechts het beste stuk van de weg te kiezen rijden we vaak door struiken die over het pad heen hangen. Dat maakt het rijden met open raam eigenlijk onmogelijk maar hierdoor krijgen we ook steeds meer krassen op de wagen. Maar ook het steeds weer moeten remmen voor plotseling overstekende dieren maakt het rijden zwaar. Het is constant opletten.
De olifanten passeren ons niet ver naast de auto.
Je moet altijd bedacht zijn op springbokjes op de weg.
Ook vandaag zien we dat een groot aantal van de drinkplassen uitgedroogd is. Misschien is het om deze reden rond de plassen waar wel water is extra druk met dieren. We zien de hele dag ontzettend veel olifanten, zebra's, verschillende antilopesoorten en heel veel vogels. Bij één van de drinkplaatsen staat een neushoorn naast een aantal olifanten. Nu krijg je pas een goed idee hoe groot een olifant is. De neushoorn lijkt zelfs klein in vergelijking met de grijze reuzen.
Het is ontzettend rustig in het park en wat ons opvalt en waarderen is dat als je ergens stil staat, de weinige andere automobilisten stoppen met de vraag of er iets moois te zien is of dat je misschien problemen hebt.
De Etosha pan met zijn oneindige verten.
Naast een neushoorn zie je pas hoe groot een olifant is.
We komen rond een uur of vier in Namutoni Campsite aan waar we warempel een plek krijgen met gras. Een leuke plek, niet ver van de toilet- en doucheruimte, maar wel een heel eind lopen van de drinkplaats vandaan. Nog voor het eten lopen we eerst met de camera's naar deze waterplas, maar helaas het is stil, op een enkele vogel na is er niets te zien.
Nadat we in het restaurant hebben gegeten en weer op onze plek terug een bakkie koffie hebben gedronken lopen we nog een keer naar de waterplas. Jammer, maar ook nu is het stil en blijft het ook stil.
Het is vanavond een warme avond en eigenlijk zien we er tegenop om de tent in te klimmen. Eenmaal in bed liggen we dan ook nog een poosje wakker waarbij het ons opvalt dat we vanavond geen geluiden uit de verte horen van roofdieren. Iets wat de afgelopen dagen steeds wel het geval is geweest.
Onze kampeerplek op de Namutoni Campsite.
Gestreepte mangoesten lopen rond op de camping.
Deze prachtige uil zit boven onze kampeerplek in een boom.
