Uitstappen op het vliegveld van Windhoek
We krijgen een uitgebreide uitleg over de auto.
De overdracht van de auto neemt zo'n twee uur in beslag. Na de onvermijdelijke administratie en een film over veiligheid op de weg krijgen we een instructie van de auto, het off-road rijden met de verschillende bandenspanningen en een uitleg van de kampeeruitrusting. Wat een monster van een wagen hebben we gekregen. Daar zullen we nog wel plezier van hebben denken we zo.
De tent boven op de wagen is een ander verhaal. Deze ziet er met z'n 1.20 m breedte wel erg smal uit als tweepersoonsbed en ook het matrasje ziet er niet al te dik uit. We gaan het beleven.
Als we onze eigen spullen en tassen dan ook in de wagen gezet hebben kunnen we op pad. Het is eerst even wennen aan het stuur aan de andere kant en het links rijden, maar het gaat prima. Alleen als we afslaan en ik richting aan wil geven, gaan in het begin de ruitenwissers even heen en weer.
Het is niet ver rijden naar de Arebbusch Travel Lodge, onze eerste overnachtingsplek. Gelukkig bevindt de lodge zich in een buitenwijk van Windhoek en hoeven we niet het drukke centrum van de stad in. We kamperen de eerste nacht nog niet, maar hebben een mooie kamer met lekkere bedden en ook de eigen douche bevalt prima na de toch best wel lange reis.
De ingang van de Arrebusch Lodge.
Onze auto geparkeerd naast de kamer in de Arrebusch Lodge.
Nog één keer een lekker zacht bed.
De lodge is mooi aangelegd en we zien de eerste leuke vogeltjes in de bomen en struiken. Het duurt dan ook niet lang of we lopen met onze camera's rond. Een half uurtje later stappen we nog een keer in de auto om bij de dichtbijgelegen supermarkt de eerste boodschappen te doen. We gaan toch een paar dagen kamperen zonder winkelmogelijkheden, dus er moet eten voor een paar dagen, heel veel water en de onmisbare koffie gehaald worden. Vooral het water is heel belangrijk.
White-backed mousebird.
Eenmaal terug in de Arebbusch Lodge besluiten we wat te gaan eten in het restaurant. Als ze uiteindelijk de borden met eten voor ons neerzetten op tafel zijn we het er over eens dat dit het lange wachten meer dan waard was en ook het vliegtuigeten zijn we meteen vergeten.
We zijn best wel moe van de lange reis en om half tien duiken we ons bed in. Dat de zon rond een uur of zeven al ondergegaan is maakt het wel een stuk makkelijker om zo vroeg naar bed te gaan. Over enkele dagen zullen we er achter komen dat half tien naar bed helemaal niet vroeg is en dat dit tijdstip vrijwel niet meer gehaald wordt.
