• reisdag
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • Home
  • Reisroute
  • Dierenwereld
  • Vogels
  • Contact








Dag 13, van Namutoni (Etosha) naar Hakusembe River Lodge (Rundu).

Het lukt ons weer om vanochtend om half negen de weg op te gaan. Gelukkig, want we hebben een rit van zo'n 450 kilometer voor de wielen. We rijden door de poort van Namutoni en hebben dan nog slechts 10 km te gaan door Etosha naar de uitgang, de Von Lindquist Gate. Vanaf Namutoni tot aan het einddoel van vandaag hebben we een geasfalteerde weg dus voor vertrek hebben we onze banden weer opgepompt.

We hebben vier dagen rond gereden in Etosha en op vier verschillende campsites gestaan. Wat een geweldige dagen waren dat en wat hebben we ontzettend veel gezien. Hoewel, bovenaan ons wensenlijstje stonden katachtigen, wilde honden en de secretarisvogel, maar helaas is het bij een glimp van een leeuwin gebleven. Maar, we zijn nog lang niet weg en krijgen nog meer kansen.

We schieten lekker op vanochtend, maar ja, we weten ook dat we een hele afstand af te leggen hebben. We zijn nog geen uur onderweg of we komen weer bij een controlepost waar onze levensmiddelenkist en koelkast weer gecontroleerd worden. We hebben nog geen boodschappen kunnen doen, dus ook niets verkeeerds bij ons. Tevens moeten we met de schoenen in een bak ontsmettingsmiddelen gaan staan en met de auto door een ondiepe plas met hetzelfde spul rijden. Een uurtje later zijn we in Tsumeb waar we de tank volgooien en wat boodschappen doen, ondermeer wat vleeswaren in de hoop dat we vandaag geen controle meer krijgen.


Hoewel we aardig door kunnen rijden is het niet overal echt goed opschieten. Noord Namibie is, op de hoofdstad Windhoek na, het dichtstbevolkte deel van het land. We rijden dan ook langs veel kleine dorpjes en overal lopen koeien, geiten en mensen in de berm of zelfs op de weg.
Toch zijn we rond vier uur in Rundu en niet veel later bij de Hakusembe River Lodge waar we één van de slechts vier kampeerplekken krijgen. En wat een plek. Een groot grasveld met zicht op de Okavango rivier en een eigen gebouwtje met toilet, douche en gootsteen.

Het is nog veel te warm om de tent in orde te maken, dus een mooie gelegenheid om eerst wat te drinken te nemen op het terras van de lodge. Voor mij is dat het gebruikelijke koude biertje en Ans doet gek en neemt een Amarula, een cream likeurtje dat ze eerder in Uganda heeft leren kennen. Het is gemaakt van de Marulavrucht, welke vooral in Zuid Afrika en Namibie voorkomt.
De lodge heeft wifi en tegen een klein bedrag nemen we allebei de gelegenheid waar om een paar berichtjes naar huis te sturen. Heel jammer, maar er komen bij mij zoveel reacties op een vorig berichtje binnen dat ik hierdoor meteen door mijn data heen ben. Gelukkig kan Ans gewoon met dochterlief chatten die nu weet dat we op de geplande plek zitten en alles goed gaat.


Terug op onze kampeerplek kunnen we nog net bij daglicht de tent in orde maken. Als de zon eenmaal helemaal onder is begint het aardig af te koelen en nog voordat ons eigen gekookte potje op tafel gezet wordt trekken we wat warmers aan. Als we later op de avond, lekker warm aangekleed na een warme douche aan de koffie zitten horen we ritselen langs de rivier. Vlak voor ons zit een Cane rat, een ruim vijftig centimeter lange rat, de schrik van elke Afrikaanse boer, rustig van het rietachtige gras te eten. Het interesseert het dier totaal niet dat wij het met een zaklamp volop in het licht zetten om een foto te kunnen maken.





copyright: 2019 - namibie.gradstaat.nl